'Çerkes Olmak mı? Çerkes Kalmak mı?'

Bizim için başından beri netti: "Çerkes olmak" değil; Çerkes kimliğinin bilincinde olmak ve onu yaşatmaya çalışmak bir ayrıcalıktı. Bu nedenle, katıldığımız ilk kitlesel eylemlerde bu pankartı açtık: "Yaşasın Çerkes Kalma Mücadelemiz"...

Böylece, bir yandan, hiç bir emek harcamadan, "anadan doğma" Çerkes olmakla övünmek gibi çarpık bir milliyetçi anlayışın önünü almak; diğer yandan, "Nasıl Çerkes Kalabiliriz" sorusunu gündeme taşımak istedik.

Çünkü, politik mücadeleler geçmişe değil; geleceğe yönelik planlar ve vizyonlar etrafında örgütlenirler. Bütün politik mücadelelerde "bugün"den bir memnuniyetsizlik ve bir gelecek vizyonu vardır.

Kamuoyuna anlattıkları ne inşa edecekleri, vizyonları ve hayalleridir.

Gelecektir.

Ve "Çerkes Kalmak İstemek", yeterli birikim yaratılırsa, bunun "nasıl?"ına yanıt aramaya, bunun etrafında örgütlenmeye ve geleceği inşa etmeye dönüşecektir.

"Çerkes olmak"ta bu mesaj yoktur. Birey edilgendir. Zaten Çerkes kimliğini almasında kişisel bir katkısı olmamış, bilinçli bir tercih yapmamıştır. Ana baba veya Allah vergisidir Çerkes olması.

Ama Çerkes kalmak istemek bilinçli bir tercihtir. Etnik kimliğinin farkında olmak, onu korumak istemek ve toplumsal yaşama iradi müdahale etmek demektir.

Çerkes kalmak isteyen bir Çerkes mücadele eder. Emek verir.

Allah vergisi "Çerkes olma" eksenli birliktelikleri değiştirmeye-dönüştürmeye, bilinçli bir tercih eksenine oturtmaya, bu eksende örgütlenmeye çalışır.

Kolay değildir!

Çünkü "Çerkes olma"ya özel bir anlam ve misyon yükleyen; "Çerkes olma"yı yeterli gören "BUGÜN", bu dönüşüme direnecektir.

Yaşatmak için emek vermeden, fedakarlık yapmadan duyduğu gururun ve saygınlığın elinden alınmasını istemeyecektir.

Hayata bilinçli ilk adımlarımızı attığımızda günlük hayatın şekillendirdiği bir kişiliğimiz, alışkanlıklarımız, toplumsal ilişkilerimiz, arkadaşlarımız veya dostlarımız vardır. Bunlar, çoğu zaman, bilinçli kurduğumuz ilişkiler, tercihler ve alışkanlıklar değildir.

"Çerkes Olmak" dediğimiz durum budur.

"Çerkes Kalmak" istediğimizde ama, "nasıl"ı üzerinde düşünmeye, bilinçli tercihler yapmaya, değiştirmeye ve eğer "Çerkes Kalma" isteğimiz yeterince güçlüyse, değişmeye başlarız.

Politik bir karar almışızdır: Çünkü "Çerkes Kalmak İstemek" politik bir tercihtir.

Sonra, sahip olduğumuz herşeyi, alışkanlıklarımızı, ilişkilerimizi gözden geçirmek; "Nasıl Çerkes Kalabiliriz?" sorusuna bulduğunuz yanıt temelinde yeni bir hayat ve kişilik örgütlememiz gerekir.

Hayatımızın ipleri elimizdedir artık... Hem zor; hem de bütün yaşamımıza yayılacak bir "kendimizle", "hayatla" mücadeledir bu.

Hergün, her an kendimizle, bizi değişmekten alıkoyan ( olan ) değer yargılarımızla ve alışkanlıklarımızla çatışacağız.

Çünkü "olmak" aynı zamanda bir statükodur, alışkanlıklardır, rahatlıktır. İnsanın içindeki "boşver" diyen, hep bahane üreten ve vicdanımızı rahatlatan sestir.

Son olarak, "Olmak" bireysel bir durumdur, "Kalmak" ise kollektif. Çünkü toplumsal değişim örgütsüz olmaz.

Bu, ortak bir irade örgütlemek, ortak kararlar almak, söz vermek, görev almak, sorumluluk duymak demektir...

Başa dönelim. "Çerkes Kalmak" ne demektir? Çerkes etnik kimliğinin yaşaması demektir.

Peki bir etnik kimlik nasıl yaşar, varlığını nasıl garanti altına alır?

Günümüzde bir etnik topluluk veya kimlik, ancak uluslaşırsa varlığını garanti altına alabilir. Başka bir yolu yok.

Uluslaşamayan insan toplulukları önünde sonunda yok olacaklar.

Öyleyse, "Çerkes Kalmak" isteyen bir Çerkes, bütün çabalarını ve enerjisini Çerkes halkının uluslaşmasına yoğunlaştırmalı, beyni ve kalbi ile bu hedefe kilitlenmelidir.

Ve ulus olmak: Çerkesya'yı inşa etmek, Çerkes halkının Çerkesya'da birliği, yani vatanlaşmak demektir.

Ekmek, su, hava... bunların hepsi talidir.

Çünkü vatansız, ulus olamayacak; ulus olamazsak, Çerkes kalamayacağız.