“Çerkesya” Çerkes Halkının Birliğinin ve Geleceğinin Garantisidir

Çerkesya'yı anlatmaya başladığımızdan beri, çok sık "Çerkesya Nerede, haritada gösterir misiniz? gibi sorulara muhatap olduk.

Aslında bu soruları soranlar da gerçeği biliyorlardı. Ama 1- Bilgi tekelini kaybediyor olmaktan, 2- "Kafkasyalılık" gibi, Çerkes halkının kimliğini, dilini, tarihini ve geleceğini yutan, asimilasyona hizmet eden bir tanımın teşhir olmasından rahatsızlardı.

Son günlerde "Adığe"cilik yapıyorlar. Amaç aynı: "Aman Çerkesya dirilmesin, bir ulusal vizyon olmasın!". Peki ne olsun? Adığe olsun, Adığey olsun; ama Çerkesya olmasın. Çerkes halkı tarihi vatanı üzerinde hak iddia etmesin, hatta bir tarihi Vatanı olduğunu bile bilmesin.

"Biz Adığe'yiz" diyorlar ya, içinde başka bir mesaj daha gizli: "Vatanımız Adığe Cumhuriyeti: Adığey" mesajı.

"Kuzey Kafkasyalıların hepsine Çerkes denir" masalı yeterince teşhir oldu, Adığe'yi tedavüle soktular. Adığe, bizim öz ismimizmiş.

Peki 1854 yılında basılan ve adına "Çerkes Dili ve Yazını Günü"nü kutladığımız "Çerkes Alfabesi" kitabının yazarı Bersey Wumar, Adığe olduğumuzu bilmiyor muydu da, kitabına "Adığe Alfabesi" adını vermedi?

Bu oyunu da bozacağız! Gerçekleri anlatan, yılmayan bütün arkadaşlarımıza selam olsun! 

Haber MAKALESİ..."Çerkesler bağımsızlıklarının tanınmasını talep ediyorlar". 1856 yılında İngiliz gazetelerinde yayınlandı:

“24 Nisan’da İstanbul’dan bir mektup geldi. ÇERKESYA’dan bir grup delege İstanbul’a geldi, Çerkesya’nın bağımsızlığının İngiltere ve Fransa tarafından tanınmasını ve garanti altına alınmasını talep etti.

Anapa'da toplanan yaklaşık 400 Çerkes beyi, İmparator Napolyon, İngiltere Kraliçesi ve Osmanlı Sultanı’na teslim edilmek üzere, bağımsızlıklarının tanınmasını talep ettikleri ve sonuna kadar savaşmaya kararlı olduklarını belirten bir bildiri imzaladılar..."

Kaynak : ADIGI_TUT

Çerkesya Hareketi Haber Merkezi