Nalçik’deki 21 Mayıs Anma Yürüyüşü Gözlemim

21 Mayıs'ta Nalçik'te düzenlenen yürüyüşe katılanların ilk dikkat çektiği şey, tren istasyonu alanının kapalı olmasıydı. Geçtiğimiz yıllarda yürüyüş buradan başlardı; insanlar caddeye çıkar ve Lenin Bulvarı boyunca yürürdü. 

2025'te bulvarda yürümek yasaklandı; ama insanlar yine de bulvarda yürüdüler ve yürüyüşten sonra birkaç kişi tutuklandı. 

2026'da istasyon alanı kapalıydı ve insanlar istasyonun karşısındaki kaldırıma toplanmak zorunda kaldılar. Görünüşe göre amaç, insanların kaldırımda toplanması ve kaldırımda yürüyüş yapmalarıydı. Ve öyle de oldu.

Bütün bulvar, güçlendirilmiş bir güvenlik bölgesini andırıyordu - üniformalı ve üniformasız polisler, devriye arabaları ve alanın sonunda 360 derecelik kameraları yukarıya dönük bir özel aracı vardı. Söylentilere göre bu araç, herhangi bir potansiyel tehlikeli kişiyi tespit edebiliyordu. 21'inci yüzyılda toplu etkinlikler böyle düzenleniyordu.

Neyse ki herhangi bir aksilik olmadı ve her şey iyi geçti. Tek dikkat çeken olay, polisin bir adamı kortejden dikkatle ayırdığı zamandı; adam açıkça sarhoştu.

Yürüyüşçülerin bileşimi, kentin nüfusunu yansıtıyordu. Gençler ve yaşlılar, erkekler ve kadınlar, entelektüeller ve taşralılar. Yetkililer, organizatörler ve öğrenciler...

Kadınlar kıyafetleriyle- çeşitlilik- dikkat çekiyordu; bazıları geleneksel elbiseler, bazıları etnik tarzda kıyafetler giymişlerdi; bazıları başörtüsü takıyordu, bazıları da hipster tarzları ve dövmeleriyle katıldılar.

Ön sırada Çerkes kostümü ve kalpak giymiş erkekler: büyükler, aktivistler ve organizatörler vardı. Bazıları geçen yılki yürüyüşte tutuklanmışlardı. Büyük ilgi çektiler ve elbette onlar da sakin ve düzenli bir şekilde korteji yönettiler.

Yürüyüş sırasında bulvardaki binalarda çalışan ve yaşayan insanlar eczanelerden ve ofislerden çıkarak pencereden dışarı eğilerek yürüyüşe katıldılar. Manzara, Sovyet zamanı fotoğraflarındaki gibiydi...

Ebeveynler ve çocuklar özel bir kategoriydi. Birçok kişi geleneksel kostümler içindeki çocukları getirmişlerdi, böylece "an"ları yaşatıyor ve anı fotoğrafı çektiriyordu. 

Son yıllarda bu tür katılımcıların sayısı artıyor; bu da etkinliğin popülerliğinin en açık göstergesiydi.

Öncü grup üç kez "Adigey uey-uey" diye bağırdı ve ekolu bir "Uey" tüm bulvar boyunca yankılandı. Ama bu çağrı çok sık duyulmadı - geçtiğimiz yıllarda her birkaç dakikada biri bağırılırdı ve bu da etkinliğin yas ve hüzün karakterine uygun olmadığı için bazı katılımcılar tarafından eleştirilirdi. Dün sadece 3 veya 4 kez duyuldu. Birinde, göstericiler hükümet binasının yanında duruyordu.

Bulvarda da her şey sakin geçti. Ağıtlar söylendi, bayraklar sallandı, sonra yetkililer geldi. Kültür bakanının açılış konuşmasından sonra MÇA başkanının uzun bir konuşması oldu. Geçtiğimiz yıllarda kalabalık konuşmaya tepki gösteriyordu ve bazen ıslıklarla karşılık veriyordu, dün ise sessizce dinlediler.

Genel olarak her şey - özellikle yürüyüşün bulvara varmadan önceki kısmı - sorun olmadan geçti; ilginç olan, hiçbir yas ve hüzün havası yoktu. İnsanlar sakin ve siyasetten uzak bir şekilde bulvar boyunca yürüdü, sohbet ediyor ve bayraklar sallıyordu. Sıcak bir aile etkinliğiydi, başka türlü tarif edilemezdi.

Asker Tumov