Kamp Dışından Bir Gözle - 'Çerkesya Gençlik Kampı'

Her birine ayrı ayrı teşekkür borcumuz var.

Planlayan, emek veren, gece gündüz koşturan, sofraya tuzunu, ateşe odununu, şarkıya sesini katan herkes…

Ve tabii ki kilometrelerce uzaktan gelen, sadece bedeniyle değil ruhuyla katılan bütün gençler. Bu kamp, tek bir kişinin değil, bir topluluğun eseri.

Çerkesya Gençlik Kampı’nı yalnızca bir buluşma, bir tatil, bir etkinlik gibi görenler yanılıyor. Bu kamp, geleceğimizi örgütlemenin ta kendisi. Çünkü burada kurulan bağlar, sadece dostluk değil; yarının örgütlenmesinin damarları.

Bir düşünelim, Kamp boyunca yaşanan şey, aslında gençlik dayanışmasının mikro ölçekli bir provası.

Statü yok, hiyerarşi yok, hizmet bekleyen yok. İş bölümü var, ortak üretim var, yan yana oturup aynı tas çorbadan içmek var.

Gelenek aktarımı, atölyeler, ceuglar… Bunların hepsi, kültürel hafızayı diri tutmanın somut yolları.

Ama asıl mesele, bu kültürü birlikte ve eşit bir zeminde yeniden üretebilmek.

Sosyolojik açıdan baktığımızda, Çerkesya Gençlik Kampı, diaspora toplumunun dağınıklığını bir araya getiren geçici bir “ortak yaşam alanı”. Burada kurulan ilişkiler, şehrin yalnızlaştırıcı rutinine karşı kolektif bir direnç biçimi. Kamp, “biz” duygusunu hissetmekle kalmıyor; onu birlikte inşa etmenin mümkün olduğunu gösteriyor.

Ama biliyoruz ki, bu ruhun sınavı kamp bittiği gün başlıyor. Eğer burada öğrendiğimiz eşitlik, dayanışma ve kolektif üretim pratiğini hayatımızın geri kalanına yayamazsak, yılda bir hafta hatırlanan bir düşten öteye gidemeyeceğiz.

O yüzden çağrımız net; Kamptaki ateşi söndürmeyelim. Birlikte örgütlenelim, buluşalım, üretelim.

Çünkü Çerkesya’nın geleceği, ancak bu dayanışmanın 365 gün sürmesiyle mümkün. Ve biz, bunu yapabilecek güce sahibiz.

Адыгэ, уей-уей!

Janberk Apiş