Hacımos Pşımaf Woşegunok

Ünlü tarihçi Pşımaf Autlev, "Birlikte Mücadele" adlı kitabında, Petrograd'daki eski çarlık ailesinin ikametgahı olan Kışlık Sarayı'nın kuşatılmasında yer alan, Taktamukay köyünden Hacımos Pşımaf Woşegunok adlı bir Çerkes'ten bahseder. 

6-7 Kasım 1917 gecesi (eski takvime göre 25-26 Ekim), Kızıl Ordu birlikleri Kışlık Sarayı'nı ele geçirir ve Geçici Hükümet'i devirir. Sarayın ele geçirilmesiyle birlikte, hükümet liderleri tutuklanır ve iktidar "Bolşevikler"e geçer.

Hacımos'un gerçek soyadı Vanatug'du ve Kuban Bölgesi - Taktamukay köyünden geliyordu. 1878'de doğdu, efsanevi "Vahşi Tümen"e gönüllü olarak katıldı. 1. Dünya Savaşı'ndaki kahramanlıkları nedeniyle Georgievski Haçı ile ödüllendirildi.

Hacımos'un, son derece güzel, dayanıklı, iyi eğitilmiş ve sadık bir atı vardı. Sahibini bir bakışta tanır veya bir kelimeyle anlardı. Onu birçok kez ölümden kurtarmıştı.

Bir gün, at, tümen komutanının dikkatini çeker ve komutan, böyle harika bir atın kendisine yakışacağını söyleyerek, onu ister, inanılmaz büyük bir para teklif eder.

Yanındaki askerler ve akrabaları, Hacımos için endişelenerek, ona atı komutana teslim etmesini söylerler. Ancak Hacımos, "Bir Adığe, atını satmaz, atına ihanet etmez. Sadece ölüm bizi ayırabilir" der.

"Kornilov İsyanı" olarak bilinen olayların ardından Hacımos, Petrograd'da kalır ve devrimci birliklere katılır. Kışlık Sarayı'nın kuşatılmasına da katılır.

İç Savaş'tan sonra, memleketi olan Taktamukay köyüne geri döner ve uzun yıllar "Özgür Bzedug" kooperatifinde çalışır. 1930'larda baskı altında kalır, ama haklı bulunup aklanır.  

Yakınlarının anılarına göre, Hacımos, İç Savaş'taki rolünden bahsetmeyi sevmiyor, her zaman kısa cevap veriyordu: "Ben de diğerleri gibi savaştım, korkak değildim ve  gençtim, güçlüydüm. Doğru davayı savunduğuma inandım..."

Uzun süredir arkadaşı ve Taktamukay köyünün yaşlılarından biri olan Garun Ahmedoviç Şeowcen, onu şöyle anlatır:

"Hacımos Vanatug, çok mütevazı bir insandı, savaştaki başarıları üzerine konuşmayı sevmezdi, ancak elbette, yeni bir yaşam için verilen mücadeleye katkıda bulunduğundan gurur duyuyordu. Biz, Hacımos ile birlikte, Özgür Bjeduğ kooperatifine ilk katılanlardandık ve birçok akrabamızı da bize katılmaya teşvik ettik. Özellikle hasat ve ekim zamanlarında çok çalıştık. Vanatug, çalışkan, insanları seven, her zaman köylüler arasında olan, sözlerini tutan ve gereksiz yere konuşmayan bir insandı. Dürüstlüğü, mütevazılığı ve çalışkanlığı nedeniyle köylüler tarafından seviliyordu."

Merkez N