Dünyada Tuğgeneral Ünvanına Layık Görülen İlk Çerkes Kadın

XX. yüzyılın Çerkes diasporası tarihinde birçok dikkat çekici ve bazen de neredeyse inanılmaz hayat hikayeleri var.

Ancak, tüm bu hikayelerin arasında, Kabardey kökenli, Parisli bir manken, kontes, Fransız Direniş Hareketi üyesi ve onursal tuğgeneral olan Elmeshan Edigovna Khagundoko'nun hayatı özellikle dikkat çekicidir. Onun hayatı, Rus İmparatorluğu, sürgün, Paris'in yüksek modası, savaş ve savaş sonrası Fransa gibi farklı dünyaları bir araya getirmiştir.

Elmeshan, 6 Şubat 1898'de Saint Petersburg'da, Kabardey'den gelen, subay ve daha sonra tuğgeneral olan Konstantin Nikolaeviç Khagundoko ailesinde doğdu.  

M.D. Gogitidze'nin "Çerkes Askeri Figürleri" adlı kitabında yer alan bilgilere göre, Khagundoko ailesi, askeri bir soydan geliyordu. 

Generalin kızı, Smolny Enstitüsü'nde eğitim gördü, yani Rus aristokrat çevrelerinde yaygın olan bir eğitim aldı.

Birinci Dünya Savaşı, onun hayatını kökten değiştirdi. Elmeshan, bir hemşire olarak çalıştı, Kislovodsk'teki ve Çerkesya'daki askeri hastanelerde yaralılara yardım etti. Burada, evlendiği Nikolai Bajenov ile tanıştı. Bu evlilikten bir oğlu, Nikolai dünyaya geldi. Kocası, Kızıl Ordu ile girdiği çatışmada ağır yaralandı ve kısa süre sonra hayatını kaybetti.

Elmashan, Çin ve Amerika Birleşik Devletleri'nde birkaç yıl geçirdikten sonra, 1923'te, İç Savaş'tan sonra sürgüne giden babasının yaşadığı Paris'e geldi. Paris basını, onu "Rus güzeli" olarak tanıttı, daha sonra da "Gali" olarak adlandırdı.

Biyografik yazılarda yer alan bilgilere göre, Prens Kutusov'un tavsiyesi üzerine, Chanel tarafından işe alındı. Çerkes kökenli Elmeshan, Chanel evinin "sosyal mankenlerinden" biri oldu, "Feminine" ve "Vogue" dergilerinde yer aldı.

1928'de, özellikle zarif işlemelerle süslenmiş abiye elbiselere odaklanan kendi moda evi "Elmis"i açtı. Tasarımlar, kardeşi Georgiy Khagundoko tarafından hazırlanıyordu. 1932'de "Elmis" kapandıktan sonra, dairelerin dekorasyonu ve döşemesiyle ilgilendi.

1934'te, Fransız aristokratı Kont Stanislas de Luare ile evlendi, Katolikliği benimsedi ve Irene de Luare adını aldı. 

Fransız aristokratıyla evlenmesi, onu "sosyal bir figür" yapmadı. İkinci Dünya Savaşı başladığında, tamamen farklı bir rol seçti.

Gogitidze'nin kitabı ve onunla ilgili diğer yayınlara göre, savaşın ilk günlerinde Direniş Hareketi'nin mobil hastanesine liderlik etti. Top atışları altında çalıştı, yaralılara ilk yardım sağladı ve bazı bilgilere göre, silah da kullandı. 1941'den itibaren, yerel bir hastanede tifüs ve kolera hastalarını tedavi ettiği Fas'ın Casablanca şehrindeydi. On dört ay sonra, bir cerrahi birliğe liderlik ettiği Cezayir'e transfer edildi.

Savaşın son aylarında, Müttefik ordusunun Ren Nehri'ni geçişi sırasında, mobil hastanesi, geçiş yapan ilk birliklerden biriydi. 14 Temmuz 1945'te, Nazi Almanyası'na karşı zaferin kutlandığı gün, Kontes Irene de Luare, Paris'te, askeri törenlere katılanlar arasındaydı.

Oğlu, Gogitidze'nin kitabına göre, General Clark'ın komutası altında Amerikan ordusunda görev yapmış. Elmeshan ise, "1. Yabancı Süvari Alayı"nın "kralicesi" olarak anılır, bu, nadiren verilen bir onur nişanıdır.

Elmeshan Khagundoko veya Kontes Irene de Luare, Légion d'Honneur nişanı, "Hizmet Madalyası", 1939-1945 Savaş Nişanı, Polonya'nın "Virtuti Militari" altın nişanı, Paris Madalyası, Tunus ve İtalya askeri madalyaları ile onurlandırılmıştır. Gogitidze'nin kitabında, "dünyada tuğgeneral unvanına layık görülen tek Çerkes kadın" olarak tanımlanmıştır - daha doğrusu, onursal tuğgeneral olarak.

Savaş sonrası, tek oğlunu kaybettikten sonra, hayır işlerine yöneldi. Aileleri ve maddi kaynakları olmayan askerler için bir askeri dinlenme merkezi kurdu. 21 Mayıs 1985'te hayatını kaybetti. 

Cenazesi, Saint-Geneviève-de-Bois'daki Rus mezarlığında, askeri törenlerle defnedildi.

Адыги. Ru